Daarom is het thema Luciafeest een goed boek
Een avontuur dat bij het kind past
Het luciafeest is misschien wel het meest Zweedse feest dat er is, en het is voor een groot deel van de kinderen. Het zijn kinderen die in de optocht lopen met kaarsen in hun handen, kinderen die in het halfdonker zingen op de opvang of school, terwijl de volwassenen met hun telefoon in de aanslag zitten. In een luciaoptocht meelopen is groot en spannend tegelijk – de tekst onthouden, de kaars recht houden, in de maat lopen. Een boek waarin je kind meeloopt, laat het oefenen en de trots alvast voelen. En het vangt het zachte van december: het donker, de kaarsjes, saffraanbroodjes en peperkoek.
Van saffraanbroodjes tot luciaoptocht
Een luciaboek kan de dag ervoor beginnen, met deeg dat rijst en saffraan dat je vingers geel kleurt. Je kind kan het witte gewaad passen, het lied oefenen voor de spiegel, het kroontje kwijtraken en weer terugvinden. Dan komt de ochtend in het donker, de optocht die binnenkomt en het licht dat zich door de kamer verspreidt. Peperkoekjes in de vorm van hartjes en varkentjes, ijsbloemen op de ramen en warme limonade in kleine bekertjes kunnen de rest van de tekeningen vullen.
Het verhaal kan ook sprookjesachtig worden – een licht dat de weg wijst door een besneeuwd bos, een dorp waar het al zo lang donker is dat iedereen vergeten is hoe licht eruitziet. De saffraanbroodjes kunnen een eigen hoofdstuk krijgen, of een eigen boek over bakken.
Lucia, meisje met kaars of sterrenjongen
In een luciaoptocht zijn veel rollen: Lucia zelf met een kroon van kaarsen op haar hoofd, meisjes in het wit met een kaars in de hand, sterrenjongens met een puntmuts en een sterrenstaf, kabouters en peperkoekmannetjes. Welke rol je kind heeft, kan in het verhaal staan, en elk kind kan Lucia zijn.
Vul in waar de optocht loopt – op de opvang, op school, in een kerk of thuis bij de bedrand – welk lied je kind het mooist vindt en wie er zit te kijken. Broers, zussen en vriendjes kunnen op de tekeningen meelopen. Vindt je kind het spannend om voor anderen te zingen, dan kan het verhaal het eerst achteraan laten lopen en op de laatste bladzijde naar voren laten stappen.
Licht in de lange nacht
Het luciafeest wordt in Zweden op 13 december gevierd. Volgens de kalender die er vroeger gold, was de nacht naar 13 december de langste van het jaar, en licht in het donker is nog altijd waar het feest om draait.
Voor kleine kinderen kan het boek een rustige rij lichtjes en liedjes zijn. Voor kleuters wordt het een generale repetitie voor de optocht. Oudere kinderen kunnen een avontuur aan waarin het licht is verdwenen en iemand het terug moet halen. Probeer na afloop het boek eens te lezen met alle lampen uit en alleen één kaars aan.
Jouw kind is de held
Je vult de naam en leeftijd van het kind in en wat het kind leuk vindt, en je uploadt een foto. Het verhaal over het Zweedse luciafeest wordt geschreven voor jouw kind, en de dertien afbeeldingen en de omslag worden getekend naar de foto in de stijl die je kiest. Broers en zussen, ouders, opa en oma of het huisdier kunnen meedoen, tot vijf personages. Wil je iets laten terugkomen wat de laatste tijd is gebeurd, een reis of een losse tand, schrijf het dan op, dan wordt het erin verweven.
Van e-book tot gebonden boek
Het e-book is een paar minuten na de betaling klaar. Lees het, pas de tekst aan en vraag nieuwe afbeeldingen tot je tevreden bent. Daarna bestel je het als gebonden boek in A4, gedrukt en bij je thuis bezorgd, of rechtstreeks naar het kind als cadeau. Voeg gerust het audioboek of de kleurplaten toe. Begin met het maken van het boek of lees meer over de prijzen. Wil je zien hoe een afgewerkt boek eruitziet voordat je beslist? Blader door onze voorbeeldboeken.
Zo kan het verhaal beginnen
Het is zo vroeg dat het eigenlijk nog nacht is. De vloer in de gang is koud door je sokken heen, en het witte gewaad is zo lang dat het een stukje over de grond sleept. Iemand knoopt een rood lint om je middel, iemand anders stopt glitter in je haar. De kaars in je hand werkt op een batterij, maar het vlammetje flakkert bijna als een echt. Achter de deur hoor je stoelen schuiven en iemand die hoest. Daar binnen zit iedereen te wachten. Je hoort hoe het stil wordt. Dan speelt de piano de eerste tonen, en de deur gaat open. Je zet een stap het donker in. En precies op dat moment gaat de kaars in je hand uit. Niet alleen de jouwe – alle kaarsen in de hele optocht, allemaal tegelijk. Het wordt pikdonker. En ergens helemaal vooraan, waar niemand hoort te staan, gaat een ander licht aan.










