Daarom is het thema Stoppen met de speen een goed boek
Een avontuur dat bij het kind past
De speen is een trouwe troost geweest, bij het slapengaan, in het autostoeltje, toen de knie geschaafd was. Stoppen gaat daarom minder over de speen zelf en meer over andere manieren vinden om je veilig te voelen. Een prentenboek geeft je kind de tijd om erover na te denken voordat de dag komt, en laat het degene zijn die beslist en het doet. Over jezelf lezen terwijl je dag zegt, merkt dat het lukt en toch lekker in slaap valt, maakt het minder eng als het echt gebeurt.
Een afscheid dat je kind zelf vormgeeft
Gezinnen nemen op veel manieren afscheid van de speen. De een geeft hem met een briefje mee aan de spenenfee, de ander ruilt hem in voor iets waar je kind al lang van droomt, en op sommige plekken staat een spenenboom waar kinderen hun speen met een lintje in hangen. Het boek kan precies jullie manier volgen: de voorbereiding, het moment zelf, de eerste avond zonder en de ochtend erna, als je kind wakker wordt en merkt dat de nacht goed ging. Het gemis mag er even zijn, zonder dat het de overhand krijgt.
De plek van de speen in jullie dag
Hoe meer van jullie eigen verhaal erin zit, hoe sterker het boek. Welke kleur heeft de speen, en heeft hij een koosnaam? Waar wordt hij het meest gebruikt, in de wandelwagen, op de bank, alleen 's nachts? Welke knuffel of welk doekje neemt het over, en wie blijft er meestal bij het bed zitten tot je kind slaapt? Hebben jullie een dag afgesproken, dan kan die in het boek staan. Een grote broer of zus die al gestopt is, kan vertellen hoe het bij hem of haar ging. En heeft je kind een eigen woord voor de speen, tuttie, fopje of iets helemaal verzonnens, gebruik dat dan.
Ervoor lezen, erna lezen
Voor de jongste leeftijd worden de woorden weinig en wiegend, bijna een versje over de speen die in zijn doosje in slaap valt. Voor 3–5 jaar is er ruimte voor een duidelijk besluit en wat meer gevoel, en is het je kind zelf dat de beslissende woorden zegt. Leest een oudere broer of zus voor, dan kunnen ze zich allebei groot voelen, de een omdat het gelukt is en de ander omdat het eraan komt.
Zo'n boek lees je het best een paar avonden van tevoren, zodat de dag niet als een verrassing komt. Daarna wordt het een bewijs om erbij te pakken als het moeilijk voelt: kijk, dit heb ik gedaan. Praat ook over andere dingen die troosten, een liedje, een hand op je rug, een extra knuffel. Meer over dat gevoel vind je bij het thema Trots op jezelf.
Jouw kind is de held
Je vult de naam en leeftijd van het kind in en wat het kind leuk vindt, en je uploadt een foto. Het verhaal over stoppen met de speen wordt geschreven voor jouw kind, en de dertien afbeeldingen en de omslag worden getekend naar de foto in de stijl die je kiest. Broers en zussen, ouders, opa en oma of het huisdier kunnen meedoen, tot vijf personages. Wil je iets laten terugkomen wat de laatste tijd is gebeurd, een reis of een losse tand, schrijf het dan op, dan wordt het erin verweven.
Van e-book tot gebonden boek
Het e-book is een paar minuten na de betaling klaar. Lees het, pas de tekst aan en vraag nieuwe afbeeldingen tot je tevreden bent. Daarna bestel je het als gebonden boek in A4, gedrukt en bij je thuis bezorgd, of rechtstreeks naar het kind als cadeau. Voeg gerust het audioboek of de kleurplaten toe. Begin met het maken van het boek of lees meer over de prijzen. Wil je zien hoe een afgewerkt boek eruitziet voordat je beslist? Blader door onze voorbeeldboeken.
Zo kan het verhaal beginnen
Vanavond ligt de speen in een doosje op het nachtkastje. Je hebt het doosje zelf geverfd, geel met rode stippen, en er een plukje watten in gelegd zodat de speen zacht ligt. “Weet je het zeker?” vraagt papa. Je knikt, al voelt je buik een beetje gek. Jullie doen het licht uit. Het is donker en stil, en je mond weet niet goed wat hij moet doen. Je knuffelt je konijn dan maar extra stevig. Dan hoor je een piepklein getik uit het doosje. Het deksel gaat een heel klein stukje open, en er knipperen twee oogjes naar je, zo klein als rijstkorrels. “Hoi”, fluistert iemand. “Ik ben degene die spenen ophaalt. Maar voordat ik deze meeneem, moet ik één ding weten. Wie houdt je vannacht gezelschap, als de speen het niet doet?” Je denkt lang na. Dan til je langzaam je konijn op naar het doosje.










